එක යායේ කකා වැටුණු
උන් හට පද පේලි බැඳපු
මේ නගරය ගැන මතකය
හැමදාමත් හිතේ තියපු
තරු අත් අකුරින් ලියා තැබූ
පෙම්පත් ගැන ලොවට කියපු
තනි තරුවක් විය ගී අහසේ
ඇහැළ මහක සැඟව ගියපු...
සඳකැන් වැසිලා එතුනත්
ලෝකෙම අඳුරින්
සඳ මිදුලට එන හැටි කිව්වා
පද බඳමින්
රන් මීවිත පුරවාගෙන
සරතැස නිවමින්
තවමත් ගී පොත් අතරේ
ඇත මහ ඉහලින්....
හෙට දවසේ අප දෙදෙනා
මිහිරට හමු විය යුතු වේ
රටකින් එහා වෙන්වී
යන්නට නම් බෑ කිව්වේ
ආදරයේ උල්පත ගැන
සුන්දරතම ගී ලිව්වේ
ප්රේමේ නුඹෙ වදන් වලින්
දහසක් හද ගිනි නිව්වේ....
No comments:
Post a Comment