ගිලෙන නැවේ මීයෝ

විල්පත්තුවේ

හදවත සිදී

සිංහරාජයේ

අක්මුල් බිඳී

නටමු අපි මිනිසුනි

සංවර්ධනයයි මේ...

අලි ඇතුන් ඇත මැරී

පාර්ලිමේන්තුව ඇතුලේ

වයසක සීයල නිදී

නටමු අපි මිනිසුනි

ආසියාවේ අසිරිමත්

රටයි මේ...

එකාට එකෙක් නැතී

උන් උන් කුලල් කා ගනී

උරුමයට පොරකන

මහ නරුම ගති ඇතී

නටමු අපි මිනිසුනි

ධර්ම දිවයිනයි මේ...

කිසිදා අවදි වනු නැතී

ණය බරින් මිරිකෙනු ඇතී

නටමු අපි මිනිසුනි

මේ ගිලෙන නැවේ

බෑන්චූන් මීයන් ය අපී...

ඔබෙන් ලද ප්‍රේමයෙන් සමුගන්න අවසරයි

සමුගනිමි ඉතින් මම

අතීතේ සැමරුම් තුරුලු කර

හිමි නොවන බව දැන දැනම

ලං ලංව හිදීමද ප්‍රේමය...?

දොඩමලුව උයන්වතු,ගංතෙර

අත්බැඳන් මුමුණමින් යන සද

මම ආදරෙයි කියා ඔබ කීවද

සැබැවින්ම එය හිතේ තිබුණිද...?

මේ මංසලින් වෙන්වීම නියතය

යලිත් හමුවේද කිව නොහැකිය

හීන් හිරිපොදක් යැයි සිතුවද

මුරුගසන් වැස්සක් ය ප්‍රේමය...