එක යායේ කකා වැටුණු
උන් හට පද පේලි බැඳපු
මේ නගරය ගැන මතකය
හැමදාමත් හිතේ තියපු
තරු අත් අකුරින් ලියා තැබූ
පෙම්පත් ගැන ලොවට කියපු
තනි තරුවක් විය ගී අහසේ
ඇහැළ මහක සැඟව ගියපු...
සඳකැන් වැසිලා එතුනත්
ලෝකෙම අඳුරින්
සඳ මිදුලට එන හැටි කිව්වා
පද බඳමින්
රන් මීවිත පුරවාගෙන
සරතැස නිවමින්
තවමත් ගී පොත් අතරේ
ඇත මහ ඉහලින්....
හෙට දවසේ අප දෙදෙනා
මිහිරට හමු විය යුතු වේ
රටකින් එහා වෙන්වී
යන්නට නම් බෑ කිව්වේ
ආදරයේ උල්පත ගැන
සුන්දරතම ගී ලිව්වේ
ප්රේමේ නුඹෙ වදන් වලින්
දහසක් හද ගිනි නිව්වේ....
අලුපාට හිස් අහස
ගැබ්බරව විලිලයි
අඩ අඳුර ගලාවිත්
මා දෙනෙත් පටලයි...
මෙවන් දිනයක් එදා
තවම මට මතකයි
එදා නුඹ තුරුල්ලේ
හිටිය හැටි සොඳුරුයි...
මේ අදත් වසින්නේ
එදා වැහි බිඳුමයි
නුඹ කොහේදැයි කියා
වැහි බිංඳු විමසයි...
පිළිතුරක් මගේ ලග
නොමැත මට පුදුමයි
හැර දමා ගියෙ ඇයිද
දන්නෙ නුඹ විතරයි...
හැත්තෑ වසක් මහලු වු
කුදු ගැසුණු වැහැරුණු
කෙසරෙකි
උගේ පය පාමුල
මල කා දිරා ගිය
කඩුවකි...
කෙලෙස හිස ඔසවම්ද දරුවනි
රටම නොරටුන් ගිලගති
මා රුවද මැසුවේ
චීනෙකි....
ගෙවී ගිය දෙදහස් වසක් ගැන
වැණුම් නම් දස දහසකි
පිටරටින් ණය නොලැබුණොත් දැන්
කන්නෙ මොනවද දරුවනි...
මෙලෙස විමසා මහලු සිහරද
නවාගෙන හිස සෝකෙනි
මහා සයුරට දෑත පාමින්
ගාලු කොටුවෙන් පැනගති...
පාර්ලිමේන්තු පාරේ දියවන්නාව ලග ගහල තියනව බෝර්ඩ් එකක්
"වැවෙහි කිඹුලන්ගෙන් ප්රවේශම් වන්න"
ඕක දකින කොට මගේ හිතේ ලියවෙනවා පද දෙකක්
"පාර්ලිමේන්තුවේ මකරු
රකිති වටේට කිඹුල්ලු"
ඔහොම පාර්ලිමේන්තු පාර පහුකරන් යද්දි මම හැමදාම දකිනවා එක කොළයක් නැතිවෙන්න පාර්ලිමේන්තුවට යන පාර අතුගාන කම්කරුවෝ.කොටින්ම පාරෙ තියන චූටි කොළ කෑල්ල පවා උන් වැකුම් කරල අයින් කරනවා.ඒක දකින කොට මට මතක් වෙනවා ලස්සනට මල් වවපු,තණකොල අල්ලපු වටපිටාවක් මැද තියන පණුවො ගහපු අසූචි වලක්.
අද වැඩ ඇරිලා එනකොට පාර්ලිමේන්තුව අසල අපේ ගම පරිශ්රය දිහා බලාගෙන පොරක් චූ පාරක් අල්ලනව දැක්කා පාර අයිනෙ ඉදගෙන.ඔය වැඩේ තව ටිකක් ඉස්සරහට ඇවිත් පාර්ලිමේන්තුව පැත්ට්ත බලාගෙන කලා නම් ඒ පොර අනිවා ජාතික වීරයෙක් වෙනවා.
නුඹේ නිල් නෙත් විලේ මගේ රුව මම සොයමි කිමිදි කිමිදී රැයේ සිතේ පාලුව මකමි... ඇහි පිල්ලමක් අතර සිහිනයක් ගෙන තබමි සුවෙන් නිදනුව සොඳුර හාදු වැස්ස...
