Thursday, February 4, 2021

ගිය අවුරුද්දේ නිදහස් දිනයේම දිගුවකි

 හැත්තෑ වසක් මහලු වු

කුදු ගැසුණු වැහැරුණු 

කෙසරෙකි

උගේ පය පාමුල

මල කා දිරා ගිය

කඩුවකි...


කෙලෙස හිස ඔසවම්ද දරුවනි

රටම නොරටුන් ගිලගති

මා රුවද මැසුවේ 

චීනෙකි....


ගෙවී ගිය දෙදහස් වසක් ගැන

වැණුම් නම් දස දහසකි

පිටරටින් ණය නොලැබුණොත් දැන්

කන්නෙ මොනවද දරුවනි...


මෙලෙස විමසා මහලු සිහරද

නවාගෙන හිස සෝකෙනි

මහා සයුරට දෑත පාමින්

ගාලු කොටුවෙන් පැනගති...

No comments:

Post a Comment

නුඹ

නුඹේ නිල් නෙත් විලේ මගේ රුව මම සොයමි කිමිදි කිමිදී රැයේ සිතේ පාලුව මකමි... ඇහි පිල්ලමක් අතර සිහිනයක් ගෙන තබමි සුවෙන් නිදනුව සොඳුර හාදු වැස්ස...