Sunday, May 26, 2019

සුදු අරලියා මල් පාට ඇතිරූ
සොදුරු පාසල් මග දිගේ
අත් බැදන් දුර යන්න හැකිනම්
ඉතින් යලි පෙරදා වගේ...
ජීවිතේ දලු ලන වසන්තෙක
වැටුණු සැලමුතු පිණි දියේ
තෙමි තෙමී අප ඇවිද ගිය හැටි
ඇතිද තාමත් මතකයේ...
එදා නොකියූ හැගුම් දහසක්
තවම සිරවී ඇත ලයේ
පෙර මතක නුඹ හට මතක නම්
අරලිය හෙවණ යට තව ඉඩ තියේ....


No comments:

Post a Comment

නුඹ

නුඹේ නිල් නෙත් විලේ මගේ රුව මම සොයමි කිමිදි කිමිදී රැයේ සිතේ පාලුව මකමි... ඇහි පිල්ලමක් අතර සිහිනයක් ගෙන තබමි සුවෙන් නිදනුව සොඳුර හාදු වැස්ස...