Sunday, May 26, 2019

උතුවන්කන්ද ඉහත්තාවේ
තාම හද රැස් නෑවේ
මම්මලේ සමගින් සරදියෙල්
කන්ද මුදුනේ හිනාවේ...

මේනකා සමගින් ගෙවුනු රෑ කල
සරදියෙල් නිදි සුව ලබන විට
සීතලේ කූඩලු පහර කාගෙන
මම්මලේ දොරටුව මුරකලේ
වත්තෙ සුද්දගෙ බංගලාවම
සුද්ද කරගෙන පැනල යනකොට
ලගම හිටියෙත් මම්මලේ...

මරක්කලයා මම්මලේ
සරදියෙල් ඌ සිංහලේ
ජාති කුල මල මොකුත් නැතුවම
උන් දෙන්න ගජ මිතුරන් උනේ


පොලිසියෙන් ඇවිදින් වට කරද්දී
සරදියෙල් වෙඩි කා වැටෙද්දී
මරක්කල පොලිසියෙ එකාටත්
වෙඩි තිබ්බ මිනිහා මම්මලේ
පැනල යන්නට වාරු තිබුනත්
මිතුරුකම හැර නොගිය සගයා
මරක්කලයා මම්මලේ....


No comments:

Post a Comment

නුඹ

නුඹේ නිල් නෙත් විලේ මගේ රුව මම සොයමි කිමිදි කිමිදී රැයේ සිතේ පාලුව මකමි... ඇහි පිල්ලමක් අතර සිහිනයක් ගෙන තබමි සුවෙන් නිදනුව සොඳුර හාදු වැස්ස...