අනාගතයේ දවසක
හාන්සි පුටුවක
ජීවිතේ ඉසිබුවක්
ලද විට...
ඇවිද ගොස් දුර මතක මග
අත් හැරුනු මංසලක් අතර මැද
නුඹ මා සමග පෙර කල
පෙම්වතුන් සේ විසූ අරුමය
ජීවිතේ අරුමැසිම කාලය.. .
ලෝකයේ කොතැනකම සිටියත්
මියෙන්නට මොහොතකට පලමුව
සිනාවක් නගාගෙන දෙතොලට
මුමුණන්න එකම එකම වතාවක්
අපි අපේ වී සිටි බව.......
No comments:
Post a Comment