1886 පෙබරවාරි 11 දින පලස්තීනයේ නසරෙත්හි උපත ලද මේ සියාදා විසිවන සියවසේ අරාබි සාහිත්යයේ ප්රමුඛතම ලේඛිකාවක ලෙස සැලකෙයි.කුඩා කාලයේම ඊජිප්තුවේ කයිරෝවට සංක්රමනය වූ මේ සියාදා 1911 දී සිය ප්රථම නිර්මාණය පල කළාය.නව සාහිත්ය විචාරිකාවක ලෙස කටයුතු කරද්දී ඇයට ඛලීල් ජිබ්රාන්ව හදුනාගැනීමට හැකිවූ අතර දෙදෙනා අතර වූ සාහිත්ය ලිපි ගනුදෙනු ඔවුන් දෙදෙනා පෙම්වතුන් බවටද පත්කරවීය.නමුත් 1931 දී ඛලීල් මියයන තුරුම ඔවුන් දෙදෙනා අතර කිසිදිනෙක හමුවීමක් සිදුනොවීය.ඔවුන් එකිනෙකා හදුනාගත්තේ ඔවුන් අතර හුවමාරු වූ ලීපි මගින් පමණක්ම විය.ඛලීල්ගේ මියයාමෙන් අනතුරුව දැඩි හුදෙකලාවක නිමග්න වූ සියාදා සියදිවි නසා ගැනීමටද උත්සහ කලාය.නමුත් එය අසාර්ථක විය.1939 දී යලි සාහිත්යකරණයට ප්රවේශ වූ ඇය 1941 දී මිය ගියාය.
මේ සියාදා තුලින් ජිබ්රාන් දුටුවේ නැගෙනහිර දේශයේ ගුප්ත සුන්දරත්වයයි.1912 දී ආරම්භ වූ දෙදෙනාගේ ලියුම් හුවමාරුව ජිබ්රාන් මියගිය 1931 දක්වාම සිදුවිය.කිසිදා හමුවීමක් නොමැති වූ සියාදා අවසානය දක්වාම ජිබ්රාන්ගේ සිහිනය සහ යථාර්ථයවිය.
"බැහැර ගොස් සිටියෙමි.කාරුණික ප්රියජනක ලියුම ලැබුණේ එවිටය.රෝගී අතින් ලිවිය නොහැකිය.මේ පණිවිඩය ප්රීතිමත් නත්තලක් හා ගී ගැයෙන නව වසරක් වෙනුවෙන් එවනු ලබන ආදරයෙන්ද සුබ පැතුමෙන්ද පිරුණු එකකි.
ජිබ්රාන් " (මේ සියාදා වෙනුවෙන් ජිබ්රාන් තැබූ අවසාන සටහන)
උපුටා ගැනීම ආනන්ද අමරසිරි පරිවර්තනය කල "ඇයට ලියූ පෙම් හසුන්" ග්රන්ථයෙනි
No comments:
Post a Comment